De tekst larderen tot hij mals en sappig is.

Vandaag herschreef ik de synopsis van ‘Onze loodgieter’.  Ik denk dat het zeker de tiende keer was dat ik de tekst onder handen nam. Ik dacht eigenlijk dat hij wel af was, maar dat bleek niet zo te zijn. En aan de inhoud is deze keer ook niet veel gewijzigd. Het oordeel van mijn geliefde redacteur, corrector, proeflezer en echtgenoot ging namelijk over de toon. De synopsis geeft niet hetzelfde gevoel als het boek. Hij is te droog. Hij is niet leuk om te lezen.

Ik voelde me alsof ik een prachtige lasagne had gemaakt en net voor hij de oven in zou gaan bleek dat de bechamel was vergeten. Het herschrijven was deze keer geen kwestie van woordje wisselen. Zoveel was duidelijk. Ik probeerde het lasagnegevoel snel kwijt te raken. Die vergelijking klonk teveel alsof er niets meer aan te doen was. Nee, ik had… een prachtig braadstuk in handen dat voor een goed resultaat beslist gelardeerd moest worden. Voorzichtig openwerken, insteken, doorrijgen, zodat het eindresultaat mals en sappig is.

 

Advertenties

Een gedachte over “De tekst larderen tot hij mals en sappig is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s